Sözleşmenin Feshi
Sözleşmenin Feshi, taraflar arasında yapılan
iş sözleşmesinin belirli sebeplerle sona erdirilmesidir. Fesih işlemi, işveren
veya işçi tarafından gerçekleştirilebilir. İş Kanunu’na göre, işverenin veya
işçinin iş sözleşmesini sona erdirirken belirli kurallara uyması gerekir. Fesih
işleminin geçerli olabilmesi için yasal şartların sağlanmış olması önemlidir.
Fesih işlemi haklı sebeplerle yapılabileceği gibi,
ihbar süresine bağlı olarak da gerçekleştirilebilir.
Fesih Türleri
İş sözleşmesinin feshi, haklı veya geçerli sebeplerle
yapılabilir. Fesih türleri şunlardır:
Haklı Nedenle Fesih: İşçi
veya işveren, iş sözleşmesini haklı bir neden göstererek derhal feshedebilir.
Haklı nedenler, işçinin veya işverenin sözleşmeye aykırı davranışları veya
yasalara aykırı durumlar olabilir. Haklı fesih sebepleri şunlardır:
İşçinin Haklı Nedenle Feshi: Süresi belirli olsun veya olmasın işçi, aşağıda
yazılı hallerde iş sözleşmesini sürenin bitiminden önce veya bildirim süresini
beklemeksizin feshedebilir:
I. Sağlık sebepleri:
a) İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin
niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli
olursa.
b) İşçinin sürekli olarak yakından ve doğrudan buluşup
görüştüğü işveren yahut başka bir işçi bulaşıcı veya işçinin işi ile
bağdaşmayan bir hastalığa tutulursa.
II. Ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan haller ve
benzerleri:
a) İşveren iş sözleşmesi yapıldığı sırada bu
sözleşmenin esaslı noktalarından biri hakkında yanlış vasıflar veya şartlar
göstermek yahut gerçeğe uygun olmayan bilgiler vermek veya sözler söylemek
suretiyle işçiyi yanıltırsa.
b) İşveren işçinin veya ailesi üyelerinden birinin
şeref ve namusuna dokunacak şekilde sözler söyler, davranışlarda bulunursa veya
işçiye cinsel tacizde bulunursa.
c) İşveren işçiye veya ailesi üyelerinden birine karşı
sataşmada bulunur veya gözdağı verirse, yahut işçiyi veya ailesi üyelerinden
birini kanuna karşı davranışa özendirir, kışkırtır, sürükler, yahut işçiye ve
ailesi üyelerinden birine karşı hapsi gerektiren bir suç işlerse yahut işçi
hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ağır isnad veya ithamlarda bulunursa.
d) İşçinin diğer bir işçi veya üçüncü kişiler
tarafından işyerinde cinsel tacize uğraması ve bu durumu işverene bildirmesine
rağmen gerekli önlemler alınmazsa.
e) İşveren tarafından işçinin ücreti kanun hükümleri
veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilmez veya ödenmezse,
f) Ücretin parça başına veya iş tutarı üzerinden
ödenmesi kararlaştırılıp da işveren tarafından işçiye yapabileceği sayı ve
tutardan az iş verildiği hallerde, aradaki ücret farkı zaman esasına göre
ödenerek işçinin eksik aldığı ücret karşılanmazsa, yahut çalışma şartları
uygulanmazsa.
III. Zorlayıcı sebepler:
İşçinin çalıştığı işyerinde bir haftadan fazla süre
ile işin durmasını gerektirecek zorlayıcı sebepler ortaya çıkarsa.
İşverenin Haklı Nedenle Feshi: Süresi belirli olsun veya olmasın
işveren, aşağıda yazılı hallerde iş sözleşmesini sürenin bitiminden önce veya
bildirim süresini beklemeksizin feshedebilir:
I- Sağlık sebepleri:
a) İşçinin kendi kastından veya derli toplu olmayan
yaşayışından yahut içkiye düşkünlüğünden doğacak bir hastalığa yakalanması
veya engelli hâle gelmesi durumunda, bu sebeple doğacak devamsızlığın ardı
ardına üç iş günü veya bir ayda beş iş gününden fazla sürmesi.
b) İşçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek
nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun Sağlık
Kurulunca saptanması durumunda.
(a) alt bendinde sayılan sebepler dışında işçinin
hastalık, kaza, doğum ve gebelik gibi hallerde işveren için iş sözleşmesini
bildirimsiz fesih hakkı; belirtilen hallerin işçinin işyerindeki çalışma
süresine göre 17 nci maddedeki bildirim sürelerini altı hafta aşmasından sonra
doğar. Doğum ve gebelik hallerinde bu süre 74 üncü maddedeki sürenin bitiminde
başlar. Ancak işçinin iş sözleşmesinin askıda kalması nedeniyle işine
gidemediği süreler için ücret işlemez.
II- Ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve
benzerleri:
a) İş sözleşmesi yapıldığı sırada bu sözleşmenin
esaslı noktalarından biri için gerekli vasıflar veya şartlar kendisinde
bulunmadığı halde bunların kendisinde bulunduğunu ileri sürerek, yahut gerçeğe
uygun olmayan bilgiler veya sözler söyleyerek işçinin işvereni yanıltması.
b) İşçinin, işveren yahut bunların aile üyelerinden
birinin şeref ve namusuna dokunacak sözler sarfetmesi veya davranışlarda
bulunması, yahut işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve
isnadlarda bulunması.
c) İşçinin işverenin başka bir işçisine cinsel tacizde
bulunması.
d) İşçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden
birine yahut işverenin başka işçisine sataşması, işyerine sarhoş yahut
uyuşturucu madde almış olarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri kullanması.
e) İşçinin, işverenin güvenini kötüye kullanmak,
hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve
bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması.
f) İşçinin, işyerinde, yedi günden fazla hapisle
cezalandırılan ve cezası ertelenmeyen bir suç işlemesi.
g) İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir
sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa
herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine
devam etmemesi.
h) İşçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri
kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi.
ı) İşçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin
güvenliğini tehlikeye düşürmesi, işyerinin malı olan veya malı olmayıp da eli
altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük
ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratması.
Geçerli Nedenle Fesih: İşveren, geçerli bir nedenle işçiyi işten çıkarmak isteyebilir. Geçerli nedenler arasında işçinin yetersizliği, işçinin davranışları ve işyerinin/işin gerekleri sayılabilir. Bu tür fesihlerde, işverenin işçiye belirli bir süre öncesinden bildirimde bulunması gerekir.
Bildirimli Fesih: İş sözleşmesini sona erdirecek taraf, diğer tarafa belirli bir süre önceden bildirimde bulunmak zorundadır. İhbar süreleri işçinin kıdemine göre belirlenir. İhbar süreleri şu şekildedir:
6 aydan az çalışmış işçi için 2 hafta,
6 ay ile 1.5 yıl arası çalışmış işçi için 4 hafta,
1.5 yıl ile 3 yıl arası çalışmış işçi için 6 hafta,
3 yıldan fazla çalışmış işçi için 8 hafta.
Sözleşmenin Feshi Sürecinde Dikkat Edilmesi Gerekenler
Fesih Bildirimi: İşveren,
işçinin işine son verirken yazılı fesih bildirimi yapmak zorundadır. Bildirimin
gerekçesi açıkça belirtilmelidir.
Savunma Hakkı: İşçinin
davranışlarından kaynaklanan bir fesih söz konusuysa, işveren işçiden savunma
almak zorundadır. Savunma alınmadan yapılan fesihler haksız fesih sayılabilir.
Fesih Sonrası Talep Edilebilecek Haklar
Kıdem Tazminatı: İşçi,
işyerinde en az 1 yıl çalışmışsa ve haklı bir neden olmadan işten çıkarılmışsa,
kıdem tazminatı alma hakkına sahiptir.
İhbar Tazminatı: İhbar süresine uyulmadan yapılan fesihlerde,
işveren işçiye ihbar tazminatı ödemek zorundadır.
Yıllık İzin Ücreti: Hak edilmiş ancak henüz kullanılmamış izin sürelerine
yıllık izin ücreti işverenden talep edilebilir.
İşsizlik Maaşı: İşten çıkarılan işçi, gerekli şartları sağlıyorsa
işsizlik maaşı alabilir.
Fesihte Dikkat Edilmesi Gereken Noktalar
Yasal Sürelere Uygunluk: Fesih işleminin geçerli olabilmesi için
ihbar sürelerine ve kıdem tazminatı gibi yasal haklara dikkat edilmelidir.
Haklı Nedenin Kanıtlanması: İşverenin işçiyi haklı nedenle işten
çıkardığını kanıtlaması gerekir. Kanıtlanamayan haklı fesihler haksız fesih
sayılır ve işveren işçiye tazminat ödemek zorunda kalabilir.
Mahkeme Yolu: İşten
çıkarılan işçi, haksız fesih olduğunu düşünüyorsa mahkemeye başvurarak işe iade
veya tazminat talep edebilir.
